Навіны

“Усе цябе штурхаюць, кагосьці б'юць, ставяць да сценкі тварам… На зямлі бачныя сляды крыві”

Паслявыбарчыя падзеі, калі сілавікі ўчынілі ў краіне бойню, набываюць усё больш задакументаваных падрабязнасцяў. Нават калі Вы былі далёкія ад палітыкі, гэта не гарантавала вам аніякай бяспекі. Прапануем аповед гарадзенца Канстанціна Ліпяўкі, які з кафэ патрапіў проста за краты:

– Мне 30 гадоў, працую, не судзімы, на ўліках у алка/нарка дыспансеры не знаходжуся. Нарадзіўся і вырас у Гародні, атрымаў вышэйшую адукацыю. Не з'ехаў жыць у іншую краіну, хоць магчымасць была і не раз. Любоў да Радзімы, жаданне рэалізавацца тут, зрабіць свой унёсак у развіццё рэгіёну - тое, што стрымлівала мяне тут. Хацеў верыць у сумленныя выбары, у сумленную перамогу любога кандыдата, так як гэта рашэнне большасці, але ...

9-га жніўня быў затрыманы ў родным горадзе Гародня. Забралі з установы, з другога разу, у першы раз пытанняў не ўзнікла. З сцягамі не бегаў, не крычаў нічога, не абражаў нікога. Проста стаў сведкам масавых сілавых затрыманняў на плошчы Савецкай і зразумеў, што лепш пераседзець пакуль у кафэ, у якім знаходзіўся…

Не пашанцавала, не дапамагло. Першы раз супрацоўнікі паглядзелі ў кафэ і прайшлі далей. Другі раз, нажаль, не…

Зайшлі, паднялі некалькі чалавек, і без тлумачэння прычын сказалі: “Гэтых забіраем”. За што, чаму, ніхто не казаў. Адвялі ў аўтазак, пасадзілі па два чалавекі ў «стакан». Паехалі. Каталіся па горадзе, па дарозе падабралі яшчэ некалькі чалавек.

Пазней мы спыніліся і нас пачалі выгружаць. Усе каманды падаваліся праз ненарматыўную лексіку. З аўтазака трэба было выбягаць, там нас чакаў калідор супрацоўнікаў цэнтральнай турмы Гародні.

У момант праходжання калідора, усе цябе штурхаюць у спіну, кагосьці б'юць, гарлапаняць, пазней ставяць да сценкі тварам, рукі на сцяну над галавой. Патрабуюць тэлефоны, даглядаюць рэчы. На зямлі былі бачныя сляды крыві.

Потым цябе сагнуўшыся, з заламалі рукой вядуць ужо ў сярэдзіну. Там зноў стаіш ля сцяны. Вакол гарлапаняць на цябе матам, трасуць. Пры мне там у сярэдзіне нікога не білі. Наступным крокам быў поўны дагляд рэчаў і вопіс маёмасці перад адбіраннем. Ты становішся перад сталом, з аднаго боку ты, з другога супрацоўнік. Ты распранацца да гала, прысядаць 5 разоў, у гэты час усе твае рэчы даглядаюць, адбіраюць рамяні, шнуркі (каму-та рвалі проста абутак, каб дастаць шнурок, я падахвоціўся дапамагчы, каб не парвалі), апранаешся, падпісваеш пратакол і цябе вядуць у камеру. У камеры 4 жалезныя ложкі, матрацаў не было, ляжаць толькі калі на жалезе. Плошчу камеры прыкладна 8-10 кв.м., а ў ёй было 7-8 чалавек. Ўнітаз там жа, побач рукамыйніца. Святло гарэла пастаянна. Туалетную паперу далі толькі праз 12 гадзін прыкладна. Ёсці прапаноўвалі. Наглядчыкі былі розныя, хтосьці ставіўся больш менш з разуменнем да абсурднасці ўсёй сітуацыі, хтосьці, як да быдла. Яны нас там у камеры не білі, але АМАП збіў хлопца з камеры пры затрыманні.

Пратакол па выніку ўсім выдалі аднолькавы, адзнакі былі толькі ў прозвішчах абвінавачаных. Чытаць давалі, следчыя ў мяне былі таксама адэкватныя, пісалі самі ў тлумачальных ад майго імя, што праходзіў міма, удзел не прымаў. Суд быў там жа ў турме, па выніку вінаваты ў тым, што быў на плошчы савецкай, нават не гледзячы на ​​тое, што проста знаходзіўся ў кафэ.

Выбраў не патрэбны адрас і дзень.

Як вынік штраф.

Відэа

праваабарончыя сайты